Nederlandse Vereniging voor Parasitologie
Netherlands Society for Parasitology

Babesia microti is een intraerytrocytaire parasiet die gevonden wordt in kleine knaagdieren maar ook ziekte kan veroorzaken bij de mens. Er zijn enkele honderden humane B. microti infecties gedocumenteerd, voornamelijk in de Verenigde Staten. Er zijn nog enkele andere Babesia microti achtige soorten ontdekt, voornamelijk in de verenigde staten, die ziekte bij de mens kunnen veroorzaken. Onder andere MO (Missouri), WA (washington), CA (California), TW1 (Taiwan) en EU (Europa, ook wel Babesia venatorum genoemd) zijn beschreven.

Babesia species worden gedefinieerd als parasieten die direct na injectie in de gastheer de rode bloedcellen infecteren en zich alleen in deze cellen kunnen vermeerderen. Dit in tegenstelling tot Theileria species die eerst de lymfocyten infecteren en pas daarna zich in de rode bloedcellen vermeerderen. Een ander belangrijk verschil tussen Babesia en Theileria sp is dat alleen bij Babesia transovariele besmetting van tekeneieren kan plaats vinden.

Voor Babesia microti is een infectie van lymfocyten beschreven. Tevens kan transovarieele transmissie niet worden aangetoond. Vandaar dat deze parasiet mogelijk ingedeeld zou moeten worden als een Theileria.

Zie verder ook factsheet B. divergens.

Phylum: Protozoa (dierlijke eencelligen)

SubPhylum: Apicomplexa
Klasse: Aconoidasida
Orde: Piroplasmasina
Family: Babesiidae
Genus: Babesia (of Theileria, zie algemene opmerking)

Babesiose (ook wel babesiosis)

Voor de parasiet: Babesia
Voor de ziekte: babesiosis

Zie Medische Parasitologie: hoofdstuk 3.1, pagina 33-34.

Eenvoudige uitleg:
Babesia protozoa maken voor hun levenscyclus gebruik van zowel de teek als zijn gastheer. De gastheer voor Babesia microti zijn met name kleine knaagdieren. Bij een bloedmaal injecteert een met Babesia geïnfecteerde teek enkele parasieten in de gastheer. Deze z.g. sporozoiten dringen de rode bloedcellen binnen en ondergaan daar een asexuele vermenigvuldiging waarbij merozoieten worden gevormd. Door de replicatie gaat de rode bloedcel uiteindelijk ten gronde en komen deze merozoieten vrij die, op hun beurt weer andere rode bloedcellen kunnen infecteren. Geïnfecteerde rode bloedcellen kunnen tijdens een bloedmaaltijd door een teek worden opgenomen. Binnen de teek vindt vervolgens de seksuele vermenigvuldiging plaats waarbij uiteindelijk weer sporozoiten worden gevormd in de speekselklier van de teek. De mens is een toevallige gastheer en draagt zelf niet verder bij aan deze cyclus.

De cyclus van B. divergens is vergelijkbaar met B. microti echter met verschil van de gastheer (runderen ipv knaagdieren).
 
Afbeeldingen:
Zie  CDC

Internet:
Zie CDC (engels)

Zie Wikipedia (engels)

Zie  factsheet B. divergens.

Zie  factsheet B. divergens.

Na een tekenbeet bedraagt de incubatietijd voor B. microti meestal 1 tot 6 weken, soms zelfs tot drie maanden bij een lage infectie dosis. Een infectie met B. microti verloopt vaak minder ernstig in vergelijking met B. divergens en kan zelfs volledig asymptomatisch verlopen. Het begin is vrij geleidelijk en aspecifiek met algemene malaise, koorts, anemie en griepachtige verschijnselen. Milde hepato- en splenomegalie kunnen voorkomen. De parasitemie is vaak lager bij personen met een intacte milt (1-20%) en kan tot 85% oplopen bij personen zonder milt. Bij normaal gezonde individuen treed zonder therapie meestal binnen twee tot drie weken een volledig herstel op. Echter een deel van de asymptomatische geïnfecteerde personen kunnen tot meer dan een jaar geïnfecteerd blijven. Patiënten met een verstoorde afweer lopen risico op ernstige ziekte verschijnselen als beschreven voor B. divergens. De mortaliteit voor B. microti ligt rond de 5%.

Zie ook  factsheet B. divergens.

Zie  factsheet B. divergens.

Zie  factsheet B. divergens.