Infecties met Rondwormen - Anisakis
NVP Parasieten factsheets: Humaan - Infecties met Rondwormen - Anisakis - Anisakis spec. |
|
|
|
| Redactie | Sectie Parasitologie - SKML |
| Laatste update | 06-07-2008 |
| Groepsnaam | |
| Officiële naam parasiet | Anisakis spp. |
| Algemeen | Hoewel Anisakis simplex (de haringworm) in Nederland de meest bekende zeevisworm is, komen andere vertegenwoordigers uit dezelfde familie (Anisakidae) in aanmerking voor identieke infecties bij de mens. Meest bekende soort is daarbij Pseudoterranova decipiens. |
| Indeling | Phylum: Nematoda (rondwormen) Klasse: Phasmidia Orde: Ascaridida Genus: Anisakis |
| Parasitaire aandoening | anisakiasis |
| Nederlandse (populaire) naam | van parasiet: haringworm van ziekte: haringworm infectie |
| Engelse naam | herring worm |
| Wijze van overdracht | Men loopt de infectie op door eten van rauwe vis (gebruikelijk haring) waarin zich Anisakis-larven bevinden. De mens is niet de natuurlijke gastheer. De parasiet kan niet van mens tot mens worden overgedragen. |
| Levenscyclus |
Zie Medische Parasitologie: hoofdstuk 7.6, pagina 148-149.
Internet: Uitgebreide omschrijving ontwikkelingscyclus (Engels) |
| Distributie over de wereld | Wereldwijd; relatief meer in gebieden waar veel rauwe vis wordt gegeten. |
| Situatie in Nederland | In Nederland komt voornamelijk rauwe haring in aanmerking voor een besmetting van de mens. Maar sinds de wettelijke verplichting in Nederland (1968) om alle haring gedurende 24 uur bij 20°C in te vriezen worden praktisch geen klinische gevallen meer gezien. Haringworm en verwante soorten komen echter ook voor in vele andere vissen, zoals kabeljauw, schelvis, makreel en zalm. In september 2007 heeft de Europese Unie dan ook beslist dat alle vis die verkocht wordt om rauw te worden gegeten of die koud wordt gerookt, eerst gedurende 24 uur moet worden diepgevroren. |
| Diagnostiek | Zie Medische Parasitologie: hoofdstuk 7.6, pagina 148-149. Serologisch onderzoek kan een waardevolle bijdrage leveren aan de klinische diagnose. De diagnose kan ook gesteld worden door gastroscopisch onderzoek, waarbij de 2 cm lange larve uit de maag- of darmwand kan worden verwijderd, of door histopathologisch onderzoek op een biopt. Bij het aantreffen van larven in een vis dienen deze zorgvuldig te worden gedetermineerd. |
| Protocollen Diagnostiek | Geen. |
| Klinische aspecten | Zie Medische Parasitologie: hoofdstuk 7.6, pagina 148-149. De klinische presentatie kan sterk varieren, afhankelijk van de locatie waar de larven het weefsel penetreert. Veelal ontwikkelt zich binnen enkele uren na het eten van de geïnfecteerde vis hevige buikpijn en braakklachten. Eventueel worden de larven uitgebraakt. Indien de larven de maag passeren kunnen ze in de darm een karakteristiek eosinofiel flegmoon veroorzaken en ontstaat er een oedemateuze zwelling van de darmwand. |
| Behandeling (gangbare medicatie) | Het endoscopisch verwijderen van de parasiet. |
| Bescherming tegen infectie | Nuttigen van zeevis welke ten minste 24 uur is diepgevroren of enkele minuten bij 60 °C is doorgebakken. |
| Verdere informatie over patiënten diagnostiek en behandeling in Nederland | Indien u zich wilt laten onderzoeken op haringworm neem dan in eerste instantie contact op met uw huisarts. Voor vakinhoudelijke informatie of overleg (alleen voor professionals) aangaande diagnostiek en behandeling kan contact worden opgenomen met het RIVM |
| Wetenschappelijk onderzoek naar diagnostiek en behandeling in NL | Geen. |
| Achtergrond informatie voor professionals | Geen. |
